در ژوئیهٔ ۲۰۱۷، آقای و خانم ب. که اهل افغانستان هستند، متنی دربارهٔ وضعیت زنان در افغانستان نوشتند. این متن به مناسبت تجمع ما علیه اخراجها بود. در آن، آنها از استثمار زنان در افغانستان انتقاد میکنند. به آنها اجازه داده نمیشود بدون اجازه از خانه بیرون بروند یا در زندگی اجتماعی شرکت کنند. آنها در خانه حریم خصوصی ندارند. آنها اغلب مورد تجاوز قرار میگیرند یا به ازدواج اجباری وادار میشوند. گاهی پدران دختران ۱۰ ساله خود را به مردان ۴۰ تا ۵۰ ساله میسپارند. مردان به ندرت در کارهای خانه کمک میکنند و وقتی هم کمک میکنند، توسط خانوادههایشان مسخره میشوند. میتوانید سخنرانی آنها را به زبان فارسی در اینجا بیابید.
حقوق زن در افغانستان
باسلم من .ع.ب. اهل افغانستان هستم
زنها در افغانستان مثل یک پرده هستند. مرد در افغانستان با زن ازدواج میکند که شب
باز زن در بستر بخوابد، زن آشپزی و بچه داری کند.در افغانستان زنها هیچ حق و حقوقی
ندارند. بدون اجازهی مرد یا فامیل مرد حق رفتن به جایی را ندارند. اجازهی انتخاب لباس
را هم ندارند. از لباسها و بیرون رفتن و با که صحبت کردن انتقاد زیادی میشود. در
افغانستان زنها و دختر ها مورد تجاوز زیاد قرار میگیرند و هیچ پیگری از طرف قانون
نمیشود. زنها در افغانستان از طرف داعش و طالبان تهدید میشوند که کار کنند. از نظر
مردها زنها حق ندارند بیرون از خانه کار کنند. زنها از طرف شوهر و مادر شوهر و خواهر
شوهر همیشه مورد سختگیری قرار میگیرند. زنها بعد از ازدواج نمیتوانند تنها زندگی
کنند. باید با کل فامیل شوهر در یک خانه و در یک اطاق با هر چند بچهای که دارند
زندگی کنند. دختر بچهی ده یازده ساله باید با مرد چهل پنجاه ساله ازدواج کند و کسی
نمی تواند مانع شود وقتی پدر دختر رضایت داده باشد. زنها حق وارد شدن به اجتماع را
ندارند. زن باید در فامیل شوهر کار کند. کارهایی مانند نان پختن، آشپزی کردن و شستن
لباسها. بعضی از شوهر ها زنها را کتک میزنند. هیچ مردی در کارهای خانه با زن
.همکاری نمیکند و اگر همکاری کند از طرف خانواده زنذلیل لقب میگیرد
درافغانستان امنیت برای زن از طرف دولت زیاد اهمیتی ندارد. خود شخص
باید به هرنعوی باید حافظ خانواده ومال خود باشد. به هر تریقی که توانست
مهاجرت از کشوری که امنیت ندارد زیاد صورت میگیرد. یا به کشور همسایه
یا کشورهای دیگر که بعضی موقع ها طاوانش جانشان هست